Emilia van Nassau

Emilia van Nassau tevens Emilia van Portugal (Keulen, 10 april 1569Genève, 16 maart 1629) was de derde en jongste dochter vanWillem van Oranje uit diens tweede huwelijk met Anna van Saksen.

13.08_Emilia_van_Nassau_Museum_Paleis_Het_Loo

 

Biografie

De moeder van Emilia begon kort na Emilia’s geboorte een relatie met de vader van de schilder Rubens. Deze affaire was reden de kinderen bij hun moeder weg te halen. Emilia, haar zuster Anna en haar broer Maurits kwamen terecht bij hun oom Jan de Oude op kasteel Dillenburg. Na enige tijd bij haar vader in Delft en haar zuster Anna in Friesland gewoond te hebben trad Emilia in de jaren 1590op als gastvrouw aan het hof van haar broer Maurits. Tijdens een van de ontvangsten ontmoette de calvinistische Emilia haar toekomstige katholieke echtgenoot Emanuel van Portugal (1568-1638) met wie zij in 1597 in het geheim trouwde. Maurits was fel gekant tegen dit huwelijk (Emanuel zou nooit de troon van zijn vaderland kunnen bestijgen, was armlastig, een bastaard en vanwege de katholiciteit van de Portugees[1]) en probeerde het paar uit elkaar te drijven. Toen dat ijdele hoop bleek werden Emilia en Emanuel verbannen van het hof. Het duurde ruim tien jaar voor Maurits zich bij dit huwelijk kon neerleggen. In 1609 kocht het paar het kasteel van Wijchen en lieten het herbouwen, de muurankers vormen nog altijd twee in elkaar gevlochten letters “E”. Emilia zat in 1625 aan het sterfbed van haar broer. Na Maurits’ dood in 1625 bleek de erfenis in alle opzichten nadelig. In de laatste jaren van hun huwelijk woonden Emilia en Emanuel gescheiden. Emanuel verkocht zijn rechten aan de Spaanse koning en verhuisde naar Brussel; Emilia kocht het landgoed Prangins nabijGenève, waar zij in 1629 op 59-jarige leeftijd overleed.

Kinderen

Uit het huwelijk van Emilia en Emanuel zijn tien kinderen geboren:

Bron Wikipedia